O przybyciu Boga Pa i Shume oraz o pomyśle Indianina Mba

Historia ta opisuje genezę plemienia Guarani w paragwajskich lasach. Zgodnie z nią, dawno, dawno temu lud Indian Guarani przepłynął Wielki Ocean, żeby zająć tereny Ameryki Południowej. Bardzo ciężką pracą, trwającą całymi dniami, stworzyli nową cywilizację. Indianie Guarani znali się zarówno na rolnictwie jak i rzemiośle. Zgodnie z wierzeniami ludu Guarani oczekiwano nadejścia bóstwa o imieniu Pa’ i Shume, jasnoskórego niebieskookiego olbrzyma, który jak głosi legenda miał leczyć i pomagać w trudach zwykłego życia. Wierzenia sprawdziły się, i z Nieba zszedł Bóg, brodaty i niebieskooki, którego imię brzmiało Pa’ i Shume. Przekazał ludowi Guarani znajomość cudownego działania roślin. Największym sekretem jednak była roślina Caa’. Wielki Pa’ i Shume przekazał ludowi Guarani jak uprawiać Yerba Mate, jak zrywać liście, suszyć nad ogniem, kruszyć i spożywać. Po czym Bóg rozpłynął się.
Od tego wydarzenia życie Guarani się odmieniło układało im się znacznie lepiej, a wszelkie choroby potrafili leczyć rośliną Yerba Mate. Według Boskich zaleceń Indianie do picia Yerba Mate, przygotowali naczynko z tykwy, które nosiło nazwę Caa’ Mate. Według tradycji napar Yerba Mate trzeba sączyć przez zęby, co nie było przyjemną czynnością. Jednego dnia, najzręczniejszy z ludu Guarani, Indianin Mba’, przysłuchując się szumowi trawy wpadł na pomysł spożywania Caa’ Mate przez słomkę, która w późniejszym czasie została nazwana jego imieniem – Bombilla. Rurka ta stała się podstawowym przyrządem stosowanym do picia naparu Yerba Mate.